Ons logo is het beeld van de wijze. Hij is van alle tijden en alle culturen. Altijd en overal is liefde het belangrijkste richtinggevende begrip geweest. De wijze verwoordt het universele weten van de wetten van de liefde. Het is aan ons dit weten in praktijk te brengen. Dat noemen we visiegericht werken.
Ze meldde zich voor persoonlijk werk. ‘Mannen hebben geen kloten’, verkondigde ze en wachtte af. ‘Dat is een klacht’, zei de begeleider. ‘Wat is je vraag?’ Ze keek hem verbaasd aan. Uiteindelijk antwoordde ze: ‘Ik zou wel eens een man…
Een sterke vrouw. Rustig en zeker. Onopvallend, zeer aanwezig. Toen ze naar voren schoof veranderde het beeld: boosheid, die angst in een houdgreep hield. Daar zat ze op de grond in het midden van de kring. 'Ik hield zoveel van…
Daar zat ze. Een schoonheid. Een stoere glimlach, kaarsrecht, onaanraakbaar. Het masker van een succesvolle zakenvrouw, vaardig en adequaat. En achter het masker rook je de geuren van verdriet en eenzaamheid. Ze was een vrouw zonder verleden. Ze functioneerde zonder…
‘Ik ben een halfjaar geleden gestopt met mijn werk. Ik was het meer dan zat. Allemaal veranderingen die niemand wilde. Ik voelde me een voetveeg. Het was een goed besluit om te stoppen. Het was een hele opluchting’. Er volgt…
‘Ik vrees de afwijzing’, bekende de man. Tot nog toe had hij met schreeuwende stilte in de kring gezeten. ‘Ik wou dat ik de moed had mijn vraag te stellen’. ‘Die moed heb je, want je meldt jezelf’, antwoordde de…
Een collega mailde de begeleider de volgende vraag: ‘Hoe kan ik in deze wonderlijke tijden mensen bijstaan zonder fysieke nabijheid?’. De begeleider antwoordde. Een paar gedachten… Huidhonger, wat een mooie term! De fysieke aanraking is onmisbaar. Dat maakt het ‘nieuwe…
Een forse man zit tegenover de begeleider. Hij heeft voor de zoveelste keer zijn zoon van acht jaar geslagen. En hard. Zijn vrouw heeft hem nu voor het blok gezet: of ze geeft hem aan bij de politie, of hij…
‘Ik ben een keer vreemdgegaan’, zei hij. ‘Daar heb ik veel spijt van. Het gevolg is dat zij me wel vergeven heeft, maar nu niets meer van me wil. We vrijen nu al twee jaar niet meer’. ‘Ik ben bang’,…
‘Wat wil je doen?’, vroeg de begeleider. Daar zat ze. Een zachte, intelligente vrouw, verscholen in een zwaar lijf. Een harnas van vlees, als bescherming tegen de buitenwereld, die haar had misbruikt. Ze had een geschiedenis waarvan de rillingen je…
De man zat in het midden van de kring. Het was de derde dag van de training. Al twee dagen had hij zijn beurt voorbij laten gaan. Na wat masseerwerk van groepsgenoten had hij nu toch de sprong gewaagd. ‘Ik…