Ons logo is het beeld van de wijze. Hij is van alle tijden en alle culturen. Altijd en overal is liefde het belangrijkste richtinggevende begrip geweest. De wijze verwoordt het universele weten van de wetten van de liefde. Het is aan ons dit weten in praktijk te brengen. Dat noemen we visiegericht werken.
Een deelnemer uit de groep meldde zich voor persoonlijk werk. ‘We zijn uit elkaar’, vertelde de man. ‘Het heeft me goed gedaan. Het is een hele opluchting, want het ging werkelijk niet meer. Zij heeft nu alles. Het huis, de kinderen…
Vaak krijgt een cliënt huiswerk mee. Maak een verslag van onze ontmoeting. Zo kan je alles wat besproken is nog een keer doordenken en doorvoelen. Nieuwe vragen en ervaringen worden opgeroepen: twee uur therapie voor de prijs van één en…
Daar zat ze. Wat was er in korte tijd veel gebeurd. Het boek van het verleden werd opengeslagen en werd de afgelopen weken opnieuw gelezen. Vergeten verhalen, die vanuit het onbewuste, doorklonken in het heden, konden niet meer ontlopen worden…
‘Tijdelijkheid’, vertelde hij. ‘Ik kan het besef niet verduren. Alles is tijdelijk, alles gaat dood. Wat is de zin?’ Daar zat een jonge man. Hij rouwde om een gestorven liefde. De boom stond in bloei en beloofde een rijke oogst…
‘Ik zet mezelf vast. Ik veroordeel mezelf. Ik doe het verkeerd. Ik ben niet goed genoeg. Ik geef mezelf op mijn donder!’ Ze huilde. ‘Wat kan ik doen om eens wat aardiger tegen mezelf te zijn?’, zuchtte ze. ‘In opstand…
‘Kinderen van de welvaart. Ze hebben alles. Op de verjaardagen meer speelgoed dan ze aankunnen. Verwend. Ze kennen het woord ‘nee’ niet meer. Ze krijgen in alles hun zin en gaan hun gang maar. Tegenslagen kunnen ze niet verwerken’! ‘Is…
‘Ik ben zo bang, zo bang dat het ergste gebeurt’, huilde ze. De begeleider zat zo opgesteld, dat de vrouw met haar rug naar haar man zat. De man had net bericht gehad, dat er een groot gezwel in…
‘Ik voel me vaak tekort gedaan. Ik weet dat het verwend klinkt, maar dat is het niet. In de liefdesrelaties die ik tot nog toe heb gehad, was er geen balans. Ik gaf veel, maar ik ontving heel weinig…
Een cliënt had het uur daarvoor afscheid genomen. Een korte reis langs de afgronden van het leven werd besloten met een geschenk: een fles goede wijn in een koker. Een poosje later kwam een nieuwe cliënt binnen. De eerste ontmoeting…
Daar stond ze met haar lijf tegen de grote ruit. Ze keek uit over veld en bos, half verscholen in de avondmist. Flarden zonlicht namen afscheid van de dag. ‘Tot hier liep ik’, zei ze. ‘Toen wist ik: ik kan…