Ons logo is het beeld van de wijze. Hij is van alle tijden en alle culturen. Altijd en overal is liefde het belangrijkste richtinggevende begrip geweest. De wijze verwoordt het universele weten van de wetten van de liefde. Het is aan ons dit weten in praktijk te brengen. Dat noemen we visiegericht werken.
De groep komt bijeen voor een supervisie dag. Persoonlijke en professionele vragen komen daarbij aan de orde. Eerst is er een korte kennismaking. Iedere naam klinkt met een korte zin naar aanleiding van de vraag: Waar ben je trots…
Een vrouw vertelt: ‘Ik kan een nieuwe baan krijgen. Ik heb de uitnodiging om de leider te worden van een team. Prachtige mensen en veel gedoe in de onderlinge samenwerking. We staan voor de taak een plek op de markt…
De familiebanden waren van uitgerekt elastiek. Verslapt door mishandeling en misbruik in het verleden. Onbesproken, verborgen voor de buitenwereld, verloren ze hun kracht. Wat resteerde was een zakelijke afhandeling toen de moeder ging sterven. De toegang tot haar sterfbed was…
Een deelnemer uit de groep meldde zich voor persoonlijk werk. ‘We zijn uit elkaar’, vertelde de man. ‘Het heeft me goed gedaan. Het is een hele opluchting, want het ging werkelijk niet meer. Zij heeft nu alles. Het huis, de kinderen…
Vaak krijgt een cliënt huiswerk mee. Maak een verslag van onze ontmoeting. Zo kan je alles wat besproken is nog een keer doordenken en doorvoelen. Nieuwe vragen en ervaringen worden opgeroepen: twee uur therapie voor de prijs van één en…
Daar zat ze. Wat was er in korte tijd veel gebeurd. Het boek van het verleden werd opengeslagen en werd de afgelopen weken opnieuw gelezen. Vergeten verhalen, die vanuit het onbewuste, doorklonken in het heden, konden niet meer ontlopen worden…
‘Tijdelijkheid’, vertelde hij. ‘Ik kan het besef niet verduren. Alles is tijdelijk, alles gaat dood. Wat is de zin?’ Daar zat een jonge man. Hij rouwde om een gestorven liefde. De boom stond in bloei en beloofde een rijke oogst…
‘Ik zet mezelf vast. Ik veroordeel mezelf. Ik doe het verkeerd. Ik ben niet goed genoeg. Ik geef mezelf op mijn donder!’ Ze huilde. ‘Wat kan ik doen om eens wat aardiger tegen mezelf te zijn?’, zuchtte ze. ‘In opstand…
‘Kinderen van de welvaart. Ze hebben alles. Op de verjaardagen meer speelgoed dan ze aankunnen. Verwend. Ze kennen het woord ‘nee’ niet meer. Ze krijgen in alles hun zin en gaan hun gang maar. Tegenslagen kunnen ze niet verwerken’! ‘Is…
‘Ik ben zo bang, zo bang dat het ergste gebeurt’, huilde ze. De begeleider zat zo opgesteld, dat de vrouw met haar rug naar haar man zat. De man had net bericht gehad, dat er een groot gezwel in…