De dweil

‘Ik zou graag ook nog aan bod komen’, probeerde de man. ‘Maar ik begrijp dat ik me te laat heb aangemeld’. Normaal gesproken bewaakte de begeleider de tijdsgrenzen vrij scherp. Zonder zelf goed te begrijpen waarom, antwoordde hij: ‘Je levensthema in een notendop. Vanmiddag ben jij als eerste aan de beurt’.

Vanaf de zijlijn kwam de man met zijn verhaal. ‘We zijn al langere tijd bij elkaar. Nu heeft mijn vrouw een relatie met een andere man. Zij weet dat ik het weet, maar ze wil het er niet over hebben. Nu ben ik hier. Zij vindt dat mij dat zal helpen de situatie te accepteren. Nu denk ik…’ ‘Schuif eens naar voren’, reageerde de begeleider, ‘en neem die handdoek even mee’.

Daar zaten ze tegenover elkaar. De handdoek op de vloer tussen hen in. ‘Laten we de vloer maar eens gaan dweilen’, stelde de begeleider voor. ‘Dan kan je ondertussen je verhaal verder vertellen’. Samen wreven ze handdoek over de vloer terwijl de man ondertussen in rustige vlakke toon vertelde dat het gesprek met zijn vrouw niet tot stand kwam. ‘Logisch’, vond de begeleider. ‘Met dweilen valt geen goed gesprek te voeren’. ‘Ik probeer het echt wel’, vond de man aarzelend. ‘Terwijl je op je knieën de vloer dweilt?’, vroeg de begeleider. ‘Ik kan me voorstellen dat je vrouw daar stapelgek van wordt’. ‘Ik heb een hekel aan ruzie’, bekende de man. ‘Ik heb meer vertrouwen in een goed gesprek’. ‘Een goed gesprek met de dweil of met je partner?’ confronteerde de begeleider verder. ‘Met mijn partner’, besloot de man. ‘Dan zal je de dweil moeten loslaten en je ballen moeten vastpakken’, constateerde de begeleider. ‘Dat zal voor jou wel even wennen zijn’.

Langzaam liet de man de handdoek los, richtte zich op en legde op zijn knieën zittend zijn handen op zijn geslacht. In een langzame beweging veranderde het beeld van fluweel naar marmer. ‘Dit ben ik ook’, constateerde hij met een volle stem die echo kreeg. ‘Deze positie ken je dus’, constateerde de begeleider. ‘Waarom heb je die opgegeven?’ ‘Die heb ik niet opgegeven’, meende de man. ‘Hij is me ontnomen’. ‘Hoe?’, vroeg de begeleider. De man haalde zijn schouders op. ‘Gewoonte, aanpassing, voldoen aan de verwachtingen. Als kind al…’ ‘Prima om naar het verleden te gaan’, brak de begeleider in, ‘maar niet nu. We gaan niet vluchten in de oorzaken van het verleden. Je hebt hier en nu wat anders te doen’. De man dacht na. ‘Zou ik dat kunnen?’, aarzelde hij. ‘Het zijn jouw ballen’, reageerde de begeleider schouderophalend. Opnieuw gingen zijn handen naar beneden en rechtte de rug zich. ‘Laten we er eens bij gaan staan’, suggereerde de begeleider. Daar stonden ze naast elkaar met de handen op hun geslacht. ‘Vertel je vrouw maar wat je haar wilt zeggen’, stelde de begeleider voor. Daar stond de man, rechtop met kracht in zijn lijf. ‘Ik heb je niet laten zien wie ik echt ben’, zei hij rustig. ‘En jij hebt weggekeken zolang we elkaar kennen. Jij hebt mij in de steek gelaten en ik heb je in de steek gelaten door je te laten gaan. Dat ga ik veranderen’. Hij zweeg.                          ‘De lieve vrede is de kortste weg naar de oorlog’, constateerde de begeleider. Jij staat voor de taak je eigen liefdesstrijd te voeren,

In de nabespreking vroeg een deelnemer aarzelend: ‘Heeft deze man hier nu genoeg aan?’ Zeker niet’, antwoordde de begeleider. ‘Je kan een heel werkplan uitschrijven van de vroege jeugd naar het heden. Je kan alle levensrollen erbij halen. Je kan alle conflicten uitwerken. Je kan ook accepteren dat dit op dit moment  zijn leerweg is. Mijn leermeester Willem Zwartberg zei geregeld: zoveel als nodig, maar niet meer dan strikt noodzakelijk is. Na deze stap zal de volgende wel komen…

Wie ben ik in de relatie?

OP 30 september en 1, 2 oktober geven wij de workshop ‘wie ben ik in de relatie?’ Dit is een workshop voor deelnemers die zich bezig houden met het begeleiden van relaties. Bij deze workshop werken we met het gegeven  dat iedere partner de eigen persoonlijke thematiek meeneemt in de relatie en dat deze thematiek vroeg of laat binnen de relatie een rol gaat spelen. Sterker nog, in sommige theorieën wordt ervan uitgegaan dat de thematiek van de een  meestal naadloos inhaakt op de thematiek van de ander. Vaak hebben partners elkaar uitgekozen op basis van deze thematiek. De vroegkinderlijke hoop dat de levenspijn van de een kan helen in de begripvolle armen van de complementaire levenspijn. Alle thema’s rond liefde en macht die in relatie spelen, komen aan bod. Deze workshop geeft begeleiders nieuwe ingangen, nieuwe oefenvormen en technieken, om met relaties te werken. Via de site weisfelt.nl kan je je inschrijven.