‘Ik zou graag ook nog aan bod komen’, probeerde de man. ‘Maar ik begrijp dat ik me te laat heb…
De juiste verhoudingen

De eerste dag van de workshop viel ze op door niet op te vallen. Zwaar, massief, een bunker zonder entree. De tweede dag meldde ze zich voor persoonlijk werk. De begeleider werkt met de vraag van de deelnemer. De kring zit erom heen en kan na afloop van het werk professionele vragen aan de begeleider stellen.
Daar zaten ze tegenover elkaar. Onbeweeglijk, op de veilige afstand, net buiten het bereik van het wapentuig van de begeleider. Het bleef stil. De eerste zet zou van de begeleider moeten komen.
‘Wie heeft jou misbruikt?’, vroeg de begeleider. Haar hele lijf begon te trillen. ‘Dat was mijn vraag niet’, probeerde ze. ‘Het is de vraag waar het om gaat’, antwoordde de begeleider. Het was minutenlang stil. Het trillen hield aan. Binnen in het fort werd koortsachtig overleg gepleegd. Dan, na een minutenlange stilte, fluisterde ze: ‘Mijn verwekker’. De begeleider knikte en maakte een diepe buiging. ‘Hier tegenover me zit een vrouw met een horror verleden’, zei hij eerbiedig. ‘En zie hoe ze eruit gekomen is. Ze leidt een zelfstandig leven, ze is gezond van geest, ze werkt en draagt bij aan deze aardkloot. Ze is de vorstin van haar eigen leven geworden. Dus laten we het in de juiste verhoudingen aanpakken. Majesteit, u bent de vorstin, ik ben de lakei’.
Ze keek zoekend naar de gebogen man die voor haar zat. Het trillen leek langzaam iets af te nemen. ‘Vorstin’, zei de begeleider, ‘ik heb een verzoek aan u. Wilt u uw plek als koningin innemen? Ik ben slechts een lakei. Ik kan u niet dienen als u uw plek niet inneemt. Stop met trillen, haal rustig adem en kijk welwillend op uw dienaar neer’. Het duurde een poosje, maar toen de begeleider opkeek zag hij de verandering. Haar lijf was tot rust gekomen, de ogen iets groter, de strakke streep van haar lippen had iets meer krul. ‘Dank u wel’, reageerde de begeleider. ‘Nu u uw plek heeft ingenomen, kan ik de mijne krijgen. Ik ben uw lakei’. Het was even stil. ‘Je hebt me al een dienst bewezen’, antwoordde ze rustig. ‘Je hebt me een plek gegeven’. ‘En daarmee heb ik mezelf een plek gegeven’, bevestigde de begeleider. Wat denkt u Majesteit zullen we het bij deze eerste stap laten voor dit moment? Ze knikte. ‘Dat is een waardevol advies’, antwoordde ze.
Het was even stil, dan kwamen de vragen. ‘Daar zit een vorstin’, herhaalde de begeleider. ‘Wie gezond door een incest verleden heen komt en neem van mij aan dat je je nu nog geen voorstelling kan maken van wat ze heeft meegemaakt en er zo uitkomt, verdient die titel. In begeleidingssituaties en therapeutische context worden deze mensen patiënt, slachtoffer of hooguit cliënt genoemd. Zonder het te weten wordt de begeleider dan de machthebber. Dat is oneigenlijk en het werkt dus ook niet. Zo loop je het risico dat het machtsmisbruik onbewust wordt herhaald. Zij verdient de juiste verhoudingen’.
In de workshop van drie dagen zette ze steeds haar stappen. Ze raakte en raakte aan. Ze werd geraakt en ze werd aangeraakt. Ze zong een lied van verlangen en heelheid. Het helleboek van haar verleden werd voorzichtig opengeslagen. Slechts een enkele bladzij…
Bij de evaluatie keek ze verbaasd om zich heen. ‘Ik heb ontdekt dat ik mannen wel leuk vind’, verklaarde ze. ‘Als ze hun plek maar kennen’, knikte de begeleider. ‘Als ik mijn plek maar weet’, wees ze hem terecht.
Regressiewerk 19, 20 en 21 oktober 2026.
Regressie wil zeggen dat mensen zich terugtrekken in gedrag dat behoort tot een vroegere leeftijdsfase. Vaak is waarneembaar hoe mensen regressief gedrag vertonen, zonder dat zij zich dat zelf bewust zijn. Tegelijkertijd leren de deelnemers de kennis, houding en vaardigheden die het omgaan met regressief gedrag vereist. Dit is een workshop waarbij de lach en de traan bijdragen tot persoonlijke en professionele groei.
Voor nadere informatie: zie onze sites: weisfelt.nl of wijsveld.nl

