Werken met liefdesenergie. Verontwaardiging

Een voormalige client kwam op bezoek bij de begeleider. Soms kan een onderhoudsbeurt nuttig zijn.

‘Ik ben op bezoek geweest bij Koning aap’, vertelde ze. ‘Als je je realiseert wat wij als levende wezens andere levende wezens aandoen! Ik vind….’ De begeleider hoorde de woordenstroom. Het boze protest tegen het onjuiste. De levensenergie aangeblazen door de verontwaardiging. De strijdlust die vrijkwam waarachter het eigen innerlijk verborgen bleef. Vechten voor een betere wereld om jezelf te vergeten. Er zijn nogal wat mensen die hard rennen om niet stil te hoeven staan.

De begeleider schoof zijn stoel naar voren zodat hij vlak tegenover haar zat. De schrik van nabijheid schokte haar lijf. Hij stak zijn handen uit en pakte zachtjes haar hoofd vast met beide handen. Het was even stil. De vechtlust in haar ogen verdween en keerde in zacht verdriet. De strakgetrokken lippen ontspanden. ‘Leven uit verontwaardiging?’, constateerde de begeleider. Hij bewoog haar hoofd in een kleine amplitude op haar schouders. Als snel verdween de spanning in haar nek en kon ze haar hoofd overgeven aan de beweging.

‘Ik heb mijn bedrijf opgebouwd met mijn eigen idealen’, vertelde ze. ‘Ik heb dat met zelfvertrouwen gedaan. Ik wist dat dit de goede weg was. Later ben ik ook gaan knokken om het allemaal voor elkaar te krijgen’. ‘En nu ben je blijkbaar toe aan iets anders’, constateerde de begeleider. ‘Nu moeten anderen het roer overnemen en ben jij toe aan loslaten en de blik naar binnen richten’. Hij liet haar hoofd los maar bleef dicht bij haar zitten. ‘En dan zo’n nietszeggend mensje worden dat van de vogeltjes mag gaan genieten’, protesteerde ze spottend. ‘Een soort bosnimf…’ ‘Een vrouw die de tijd neemt om weer eens echt naar binnen te kijken’, corrigeerde de begeleider. ‘Een vrouw die je ervaart als ik je hoofd vasthoud. Een vrouw die haar eigen liefde kan ervaren’.

‘Ik heb nog zoveel te doen. Ik wil…’ ‘Verontwaardiging is een groot goed en een groot gevaar’, meende de begeleider. ‘Je kan een betere wereld proberen te bouwen en tegelijk de pijn verdoven dat je jezelf in de steek laat’. Ze bleef even stil. ‘Loslaten’, constateerde zij. ‘Minder doen, meer zijn’. Meteen daarna ging de knop weer om. ‘Ik ben bezig mijn bedrijf over te dragen’, begon ze. ‘Er komen goede mensen op de goede plaats. Als het niet lukt, is het ook goed. De dingen zijn tijdelijk. Maar zolang ik nog meedoe…’

‘Een licht gevoel van onrust belaagt me’, zuchtte de begeleider. Ze stopte en keek de begeleider grijnzend aan. ‘Verontwaardiging?’, begreep ze. De begeleider knikte. ‘Soms is het tijd om een andere, een innerlijke koers te kiezen’, dacht hij. ‘Vaak, als het werk erop zit, komt de energie vrij om je eigen innerlijke weg beter bewust te worden. Sommige mensen werken om hun inkomen te verdienen.  Weer anderen werken om zichzelf waar te maken. Nog anderen werken om hun idealen te realiseren. Tenslotte: een enkeling werkt om te worden wie hij is. Om dat te bereiken is stoppen met werken soms noodzakelijk’.

‘Hoe heb jij dat gedaan?’, vroeg ze. ‘Ik heb mazzel gehad met mijn leermeester Willem Zwartberg’, antwoordde de begeleider. ‘Als ik te veel verdwaalde, raadde hij me aan te solliciteren bij het A team. Dan wist ik dat het weer tijd was voor enig zelfonderzoek…’

The wounded Healer

Op 23, 24, 25 maart geven wij de workshop ’the wounded healer’. Deze workshop daagt je uit. Hoe kan je in begeleidend werk eigen kwetsingen zo gebruiken dat ze constructief zijn in het werk met cliënten. Genezing wil zeggen dat van je eigen kwetsuren herstelt. Heling wil zeggen dat je kwetsuren juist een bijdrage worden in het genezingsproces van je cliënten. Deze workshop heeft je op persoonlijk en op professioneel niveau veel te bieden. Aanmelden kan via deze site.