Korte armen

‘Het is jaren geleden gebeurd’, vertelde de deelnemer. ‘In mijn werk heb’ ik nogal eens met suïcide te maken, maar deze man zit m nog steeds dwars’. Tegenover de begeleider zit een stevige man, betrokken, betrouwbaar. Zo’n coach kan je goed gebruiken als de wanhoop je iedere dag een beetje verder wurgt. De coach wachtte.

‘Een cliënt met veel depressie klachten’, vertelde de man. ‘Ik zag hem met enige regelmaat. Hij sprak over suïcide. Daar hadden we duidelijke afspraken over gemaakt. Die deur leek gesloten. Hij ging vooruit. Ons contact werd minder frequent. Uiteindelijk hadden we afgesproken dat we elkaar over een half jaar weer zouden zien. Hij kwam op die dag niet opdagen. Precies ten tijde van onze afspraak heeft hij het gedaan’. Hij had zijn rechterhand tot een vuist gebald en sloeg in zijn linkerhand. Daarna zat hij stil als een standbeeld met tranen in zijn ogen. ‘Kan je jezelf een verwijt maken?’, vroeg de begeleider voorzichtig. Hij haalde zijn schouders op. ‘Er zijn altijd dingen die ik achteraf gezien beter had moeten doen. Maar ik denk niet dat ik echte fouten heb gemaakt. Dat hoef ik mezelf niet te verwijten’.  ‘Op de dag en het tijdstip van jullie afspraak, dat lijkt geen toeval’, overwoog de begeleider. ‘Wat heeft hij nog aan jou willen vertellen?’

Het bleef een tijd stil. De man las het boek van hen laatste ontmoeting nog eens door en plotseling leek het licht aan te gaan. ‘We spraken nog een keer over zelfmoord’, vertelde de man. ‘Dat was in het begin van ons werk steeds onderdeel van het gesprek. Hij sprak over het recht op zelfdoding en sprak met hem over de plicht van het leven. De wanhoop en de zinloosheid die deze man ervoer leek ondragelijk. Hij claimde het recht om over zijn eigen leven te beslissen en gebruikte zijn wanhoop als rechtvaardiging. Ik ben met hem meegereisd door het hele museum van ellende. We hebben veel gedeeld en het leek erop dat de levensplicht hem toekomst bood. Maar toch, uiteindelijk heeft hij een andere keuze gemaakt’. ‘En blijkbaar heeft hij ook de keuze gemaakt jou te laten weten dat hij zijn eigen weg gekozen heeft’, meende de begeleider. ‘Hoe klinkt dat voor jou?’ Het bleef een tijdje stil en toen brak er een glimlach door op het gelaat van de man. ‘Het was zijn bewuste keuze’, constateerde hij. ‘Hij vertelde mij dat ik zijn keus moest respecteren zoals ik wilde dat hij mijn keuze serieus nam. Hij heeft mij een waardige boodschap gegeven’. ‘ Houd je handen maar eens op’, suggereerde de begeleider. ‘Sluit je ogen en voel eens wat er gebeurt’. De begeleider legde de rug van zijn hand in de open handen van de man. De man glimlachte in de gedachte dat hij de dode hand van zijn client droeg. ‘Misschien wil je nog iets tegen die hand zeggen’, zei de begeleider zachtjes. Het was even stil. Uiteindelijk zei de man: ‘Het is niet mijn keuze, maar het is jouw keuze. Ik respecteer je keuze’. ‘Neem nu die hand maar weg en leg hem naast je neer’, suggereerde de begeleider. De man pakte de pols van de begeleider en tilde de hand weg naast hem op de grond. Daar zat hij stil en rustig, met een flauwe glimlach. Uiteindelijk deed hij zijn ogen open en keek de begeleider aan. ‘Klaar’, zei hij.

‘Hier zijn wel een paar ethische vragen te stellen’, aarzelde een deelnemer. ‘Dat denk ik ook ‘, antwoordde de begeleider. Maar als je een vraag hebt, dan stel je die aan mij en nooit aan degene die net gewerkt heeft. Wat is je vraag?’

Het bleef een poosje stil. Dan kwam de vraag. ‘Moet je als begeleider niet alles doen om suïcide te voorkomen?’ ‘Dat denk ik wel’, reageerde de begeleider. ‘Maar had je dan niet moeten vragen of hij echt wel alles heeft gedaan? Of hij niet ergens iets heeft laten liggen?’ ‘Pas op’, viel de begeleider hem in de rede.’ Je moet blijkbaar nog leren dat soms je armen te kort zijn om de ander vast te houden. Als jij durft te accepteren dat je geen bovenmenselijke kracht in je draagt, leer je misschien respecteren dat deze mens een andere keus heeft gemaakt’.

Het kan nog net!

Regressiewerk 19, 20 en 21 oktober 2026.

Regressie wil zeggen dat mensen zich terugtrekken in gedrag dat behoort tot een vroegere leeftijdsfase. Bij regressie werk je met de herbeleving van ervaringen in je jeugd. Regressie werk is heel helend. Oud zeer wordt verzacht met een nieuwe levenservaring. Nieuw inzicht brengt nieuwe mogelijkheden in het hier en nu. Vaak is waarneembaar hoe mensen regressief gedrag vertonen, zonder dat zij zich dat zelf bewust zijn en daarmee oud zeer herhalen.Met regressie werk leer je hoe je je kan bevrijden van de greep van het verleden. Dit is een workshop waarbij de lach en de traan bijdragen tot persoonlijke en professionele groei. In deze workshop leer je je geschiedenis te omhelzen, niet om het verleden te miskennen, maar om vrede te hebben met de toekomst.

Voor nadere informatie: zie onze sites: weisfelt.nl of wijsveld.nl