Het gespreksverbod

Ze is verstopt in een wolk van woorden. Als je daar niet in wilt verdwalen, moet je een duidelijke koers hebben. ‘Ik loop vast’, vertelde de begeleidster. ‘Ik werk nu al een paar maanden met deze vrouw en we blijven maar in een cirkeltje ronddraaien’.  ‘Beschrijf die cirkel maar’, antwoordde de begeleider. ‘Ik bedoelde het bij wijze van spreken’, aarzelde de vrouw. ‘Ik niet’, reageerde de begeleider. ‘Vertel maar in welke cirkel je ronddraait. Beschrijf maar hoe jullie ontmoeting verliep’. De begeleidster aarzelde even en begon. ‘Nou, toen ze binnenkwam…’ ‘Graag in de tegenwoordige tijd’, onderbrak de begeleider haar.  Weer een aarzeling, maar dan kwam het verhaal. ‘Ze komt binnen, opgetrokken schouders, hoofd voorover. Ze is bang’. ‘Jij bent bang’, constateerde de begeleider. ‘Ga door met die cirkel’. ‘Ze zit stil tegenover me en zegt niets. Ik moet het gesprek openen’. ‘Waarom?’, vraagt de begeleider. ‘Jij moet niets. Ga door en vertel me over haar cirkelgang’.  ‘Ze vertelt dat ze erg bezig is geweest met ons vorige gesprek, dat ze er slecht van geslapen heeft en niet goed weet wat ze nu moet doen. Ik probeer erachter te komen wat er voor haar speelt’. ‘De cirkel van de cliënt’, herhaalt de begeleider. ‘Onder haar wanhoop leeft een hoop boosheid’, weet de begeleidster, ‘maar ik krijg die boosheid niet op tafel’. ‘De cirkel’, herhaalt de begeleider. ‘Zij sluit zich af, ik probeer haar te laten vertellen, maar dat lukt niet. Ze sluit zich af, ze voelt zich bedreigd, ze trekt zich terug en van binnen wordt ze boos. Na een vruchteloos gesprek maken we een nieuwe afspraak’, eindigt de vrouw. ‘Dat is haar cirkel’, knikt de begeleider. ‘Laten we het nu eens hebben over de jouwe’.

De begeleidster is een poosje stil om haar gedachten op een rijtje te zetten. ‘Ik zie er tegenop als ze komt’, begint ze.  ‘Als ik vraag wat ze met ons vorige gesprek heeft gedaan, valt ze stil en gaat ze naar binnen, uit het contact. Ik zie dat zij zich ongelukkig voelt en ik probeer contact met haar te krijgen. Zij wordt van binnen steeds wanhopiger en ik word van binnen steeds bozer. Geen van beiden durven we te zeggen wat er echt speelt. Uiteindelijk zijn we allebei wanhopig en maken een nieuwe afspraak’. ‘Twee tandraderen die in elkaar slaan en met elkaar ronddraaien’, constateert de begeleider. ‘Wat is de onvrede waar je uiteindelijk in terecht komt’?  Ze weet het meteen. ‘Misbruik?’ vroeg de begeleider. De begeleidster knikte. ‘Mijn vader kon zijn gang gaan. Ik had een slecht contact met mijn moeder. Ze schreef me de wet voor dat ik me moest schikken. Ik heb het nooit aan haar kunnen vertellen. Het onderwerp was verboden. Het heeft me heel wat jaren gekost om ermee te leren omgaan. Nu gaat dat goed, maar ik vind het nog steeds lastig om erover te praten’.

‘En je cliënt?’, vroeg de begeleider. Ze schrok. ‘Je denkt toch niet…’ reageerde ze. De begeleider knikte. ‘Dat denk ik wel’, antwoordde hij.  ‘Misbruik ruikt misbruik, ook al kunnen de ervaringen heel verschillend zijn. De begeleidster zat recht overeind in haar stoel. ‘Verdraaid, zij wordt achtervolgd door haar vader die haar leven probeert te bewaken. Zij durft hem niet te kwetsen en moet zich schikken naar zijn wil. Maar incest…’  ‘Jullie zijn allebei bang om echt voor jezelf op te komen. En jullie gebruiken elkaar om met elkaar te doen wat jullie moeders met jullie deden’, suggereerde de begeleider. De begeleidster was even stil. Toen zei ze: ‘Dat begrijp ik.  Maar het zou me wel helpen om een beeld te krijgen van het patroon waarin we verzeild zijn geraakt en hoe we dat kunnen veranderen’. ‘Twee mensen hebben zichzelf een spreekverbod opgelegd’, vatte de begeleider samen. ‘Twee mensen die elkaar in de greep houden door het er niet over te hebben. Het zou best nuttig zijn als jullie met elkaar eens gingen verkennen wat speelt en gingen overleggen wat jullie te doen staat. Jij vanaf jouw plek als begeleider, zij vanaf haar plek als cliënt. Veel begeleiders zijn zonder het ten volle te beseffen ‘wounded healers’ die met de beste bedoelingen zichzelf en hun cliënten te kort doen’.

23 november 2026 Supervisiedag

De dagen beginnen met een ronde waarbij iedere deelnemer zijn vraag of vragen benoemt.  Supervisie is leren met elkaar, leren door elkaar en leren van elkaar. Deze supervisiedagen zijn een onmisbare bijdrage om de eigen professionele ontwikkeling te stimuleren. Voor meer informatie over deze dag: weisfelt.nl

De opleiding Bevrijen          Dirkje Veltman, Piet Weisfelt

start: februari 2027

Bevrijen: een nieuw werkwoord voor een één keer eerder gegeven, leven veranderende training. Met bijzondere levensveranderende en zeer liefdevolle resultaten. Bevrijen: wil uitdagen, onderzoeken en tot nadenken aanzetten over vrij stromende levensenergie en liefde.

Bevrijen: deze opleiding leert je je revitaliserende liefde vorm te geven in intimiteit en seksualiteit, zowel in je professionele leven als in je persoonlijke relaties. Bevrijen: deze opleiding brengt je persoonlijke en professionele groei en de kracht om die groei te handhaven.

Bevrijen: Een opleiding voor professionals die willen werken met intimiteit en seksualiteit. Professionele begeleiders die het werken met de energie van liefde in de (werk)praktijk willen vormgeven.

Met belangstellenden hebben we een gratis kennismakingsgesprek. Neem daartoe contact met ons op. 06-51850274 of 06-19776917

De uitgebreide brochure vind je hier: de opleiding Bevrijen