Ons logo is het beeld van de wijze. Hij is van alle tijden en alle culturen. Altijd en overal is liefde het belangrijkste richtinggevende begrip geweest. De wijze verwoordt het universele weten van de wetten van de liefde. Het is aan ons dit weten in praktijk te brengen. Dat noemen we visiegericht werken.
‘Het is een aardige man’, zegt de begeleider tegen zijn supervisor. ‘En hij pakt me in waar ik bij sta. Hij praat veel, maar zegt vrijwel niets. Na een uur nemen we vriendelijk afscheid en vraag ik me af wat…
Hij zat in de kring tegenover de begeleider. ‘Ik ben niet goed in afscheid nemen’, zei hij. ‘Wie wel?’, vroeg de begeleider en keek de kring rond. Er gingen geen handen omhoog. ‘Niemand’, constateerde de begeleider. Hij richtte zich weer…
Ze waren al 20 jaar bij elkaar en leefden een kabbelend bestaan in een broer/ zus verhouding. ‘De eerste vijf jaar waren fijn , daarna werd het gewoon, en nu is het vervelend geworden’, beklaagde hij zich bij de relatie…
In de groepen wordt vaak persoonlijk werk gedaan. Persoonlijke vragen, thema’s die wakker worden geroepen door wat er in de training gebeurt, komen dan aan bod. Dan wordt er door de begeleider gewerkt met een deelnemer, terwijl de groep erom…
‘Wat heb ik gemist?!’, riep hij. Hij sloeg met de vlakke hand op zijn voorhoofd. ‘Wat heb ik gemist?!’ Zijn supervisor zat op de stoel tegenover hem en zag de mengeling van woede en verdriet, van zelfverwijt en gekrenkte trots. Daar…
De groep wordt verdeeld in de A’s en de B’s. ‘Neem 4 meter afstand van elkaar. Als ik ‘ja’ zeg lopen de A’s langzaam naar de B’s toe. De B’s trekken in gedachten een viertal grenzen op de grond. Als…
Hij hing zijn jas op aan de kapstok. Hij legde zijn hoed nauwkeurig neer op de plank. Hij kwam de werkkamer binnen, ging zitten en trok zijn broekspijpen iets op. De begeleider had het welkom nog niet uitgesproken of hij…
Zijn werkkamer kijkt uit over de tuin. Zijn bureau is zo opgesteld dat hij over de computer heen uitkijkt over de vijver, met daarachter de tuin. Bloemen, struiken, wat bomen en het weiland. Het is een goede plek om te…
Hij was een zachtmoedige man. Hij bewoog op een bijzondere manier: hij liep meestal op zijn tenen. Als snel bleek dat hij niet alleen zo liep, maar ook zo leefde. Hij was voortdurend bezig met te proberen onopvallend te zijn…
‘Hij is zomaar weggegaan’, huilde ze. Ze zat tegenover de begeleider in kleermakerszit, haar beide handen naar boven gekeerd op haar benen. ‘Plotseling verdwenen! Geen afscheid. Niets!’ Haar handen balden zich tot vuisten, lieten weer los en grepen opnieuw. Daar…